گفت‌وگو با امیررضا اسدزاده، جوان موفق در زمینه نجوم

گفت‌وگو با امیررضا اسدزاده، جوان موفق در زمینه نجوم

امیررضا اسدزاده همراه تیم المپیاد نجوم، نفر هفتم از سمت راست

نجوم بعد جدایی ناپذیر زندگی من

             

امید حسین خانی: امیررضا اسدزاده، سال 1375 در تهران به دنیا آمده ولی اصالتاً اهل خوی است و آن هم از روستای علی شیخ. پدرش دکتر داروساز است و در تهران صاحب داروخانه در روستای زادگاهش بزرگ شده و درس خوانده است.

او تک فرزند خانواده است. از کودکی به علم نجوم و اختر فیزیک علاقه دارد و به قول خودش همیشه از تماشای آسمان پر ستار لذت می‌برد و لذت تماشای آسمان را در شب‌های مهتابی روستای علی شیخ از پشت بام خانه‌ی پدری‌اش در روستا بیشتر دوست دارد.

امیر رضا در مرداد ماه امسال در کشور رومانی برای مسابقات نجوم که با حضور 37 کشور برگزار شد به همراه دوستان خود حضور یافت و صاحب مدال نقره شد و این دلیلی بود برای معرفی این فرزند خاک پاک خوی. بخش‌هایی از این گفت‌وگو در شماره‌ی 47 خوی نگار منتشر شده است که شکل کامل آن را بر روی سایت مجمع خویی‌های مقیم استان تهران قرار می‌دهیم.

 

 

خودتان را معرفی کنید

امیررضا اسدزاده هستم. در 16 شهریور 1375 در شهر تهران به دنیا آمدم و حالا هم در تهران زندگی می‌کنم. دوران دبیرستان را در سلام یوسف‌آباد به پایان رساندم و در حال حاضر در دانشگاه صنعتی شریف در رشته‌ی مهندسی برق در مقطع کارشناسی در حال تحصیل هستم.

پدرم اهل روستای علی شیخ خوی است و من نیز اصالتم به همان روستا بر می‌گردد پس من نیز اهل همان آب و خاکم. از بچگی زیاد به روستای علی شیخ آمده‌ام و با غار علی شیخ و مناظر زیبا و کوه‌های اطراف آن آشنا هستم و دوستشان دارم.

معمولاً وقتی به خوی می‌آیم کمتر به  شهر خوی سر می‌زنم دوست دارم بیشتر در روستا باشم باغ و سبزه‌زارهای روستا را خیلی دوست دارم و کوه و غار معرف آن یادآور خاطرات زیادی برای من هستند

آقای امیر رضا چگونه به نجوم و علم آن علاقمند شدید؟

از کودکی علاقه‌ی زیادی به علم نجوم داشتم و همیشه از تماشای آسمان پرستاره لذت می‌برم و به مستندهایی که از تلویزیون در مورد سیاه‌چاله‌ها پخش می‌شد با دقت گوش می‌دادم ولی در کل چیز خاصی از آن نمی‌دانستم تا به لطف المپیاد نجوم و شرکت در کلاس‌های آن،  دانش اندکی کسب کردم و الان با آگاهی، به این رشته علاقمند هستم.

علم نجوم چگونه علمی است؟

نجوم علم بی‌نهایت‌ها است. در توصیف زیبایی‌های نجوم همین بس که در یک شب رصدی، هنگامی که از پشت چشمی یک تلسکوپ به اجرامی که در دوردست ها قرار دارد نگاه می‌کنیم، می‌فهمیم که در این گیتی تنها نیستیم و حتی بخش کوچکی از این عالم پهناور را تشکیل نمی‌دهیم و بود و نبودمان در ساختار کیهان چندان تأثیری هم نمی‌گذارد اما باعث غرور هم می‌شود که با این کوچکی از خیلی چیزهای این ساختار گسترده سر در می‌آوریم و می‌توانیم اظهارنظر کنیم.

پیشنهاد می‌کنم اگر با این علم‌های روزمره و دم دست روحتان ارضا نشده، حتماً برای یک بار هم که شده نجوم را امتحان کنید!

در حال حاضر آیا تحقیق خاصی در زمینه نجوم در دست بررسی دارید؟

الان به خاطر درس دانشگاه و مسایلی دیگر در حال تحقیق بر روی چیز خاصی در این رشته نیستم ولی به شدت دلم می‌خواهد به دنبال جواب برای سؤالاتی که در بعضی زمینه‌ها مانند کیهان‌شناسی برایم بی پاسخ مانده بگردم.

در مورد مسابقه نجوم امسال توضیح بدهید؟

در این مسابقات که هر ساله در اوایل ماه آگوست (اواسط مرداد) برگزار می‌شود، دانش‌آموزان کشورهای متعددی شرکت می‌کنند. امسال 37 کشور در این مسابقه شرکت کرده بودند اما چون بعضی از کشورها دو تیم شرکت‌کننده داشتند، در مجموع 45 تیم امسال شرکت داشتند که مانند همه‌ی سال‌ها که ایران نتیجه‌ی خوبی می‌گیرد، تیم اول و دوم ایران به ترتیب دوم و سوم مسابقات شدند و در مجموع بعد از رومانی که قهرمان و همچنین میزبان مسابقات بود، ایران به رتبه‌ی دوم نائل شد.

شما چگونه در تیم حضور یافتید؟

در ایران اواخر بهمن ماه آزمونی موسوم به آزمون مرحله‌ی اول المپیاد برگزار می‌شود که از کل شرکت‌کنندگان کشور 800 نفر انتخاب می‌کنند. در اواسط اردیبهشت آزمون دیگری به نام آزمون مرحله‌ی دوم برگزار می‌شود که از 800 نفر شرکت‌کننده، 40 تا 45 نفر را بر می‌گزینند. این 40 نفر، 3 ماه تابستان را در باشگاه دانش‌پژوهان جوان (واقع در خیابان جردن) به تحصیل می‌پردازند و اواخر این دوره‌ی 3 ماهه از دانش‌پژوهان امتحانات متعددی گرفته می‌شود و در نهایت به 10 نفر اول، مدال طلای کشوری می‌دهند و به باقی‌مانده‌ی آن‌ها مدال‌های نقره و برنز کشوری اعطا می‌شود. کسانی که مدال طلا می‌گیرند در یک دوره‌ی تقریباً 9 ماهه موسوم به دوره‌ی انتخابی تیم ملی درس می‌خوانند و در طی دوره امتحان‌هایی از این 10 نفر گرفته می‌شود و در نهایت این 10 نفر به دو تیم شرکت‌کننده در مسابقات جهانی تقسیم می‌شوند.

من در سال دوم دبیرستان این مسیر را طی کردم اما در نهایت موفق به کسب برنز کشوری شدم. سال سوم دبیرستان نیز دوباره همین مسیر را از سر طی کردم و در نهایت موفق شدم که به مدال طلای کشوری دست پیدا کنم. در نهایت نیز در مسابقات جهانی نیز مدال نقره را از آن خود کردم. لازم به ذکر است که از 10 نفر شرکت‌کننده از تیم ایران، 4 نفر مدال طلا و 6 نفر مدال نقره گرفتند که در تاریخ المپیاد نجوم ایران، بی سابقه بود.

از کدام کشورها در این مسابقات حضور داشتند؟

همه از کشورهایی نظیر آمریکا، هند، چین، بنگلادش، رومانی، پرتغال، کرواسی، صربستان، یونان و ... شرکت کرده بودند اما اصلی‌ترین رقیب های ما کشورهای رومانی و هند بودند که هر ساله نتایج خوبی کسب می‌کردند و امسال هم مانند ایران، به روند خوب و درخشانشان ادامه دادند.

در مورد رشته‌ی نجوم در دانشگاه های ایران چه می دانید؟

از وضع دانشگاهی این رشته‌ اطلاعات زیادی ندارم اما در مورد وضع المپیاد نجوم ایران می‌توانم بگویم که بر خلاف این که المپیاد نجوم مانند المپیادهای ریاضی، فیزیک، شیمی و غیره سابقه‌ی طولانی‌ای ندارد اما نسبت به المپیادهای دیگر پیشرفت چشمگیری داشته و چندین سال است که با نتایج چشمگیر و مدال‌های رنگارنگی که در این رشته در مسابقات حهانی کسب کرده‌اند همه متحیر و انگشت به دهان مانده‌اند.

چگونه می توان در مورد این رشته اطلاعات بیشتری کسب کرد؟

متأسفانه مراکز زیادی برای ترویج و گسترش این علم در ایران وجود ندارد اما اگر فردی مشتاق باشد، موفق می‌شود که با مطالعه‌ی یک سری کتاب‌های مشخص و عضو شدن در گروه‌های نجوم آماتوری و شرکت کردن در شب‌های رصدی به سطح قابل توجهی از اطلاعات نجومی و رصدی دست پیدا کند.

اما اگر کسی بخواهد به صورت کمی تخصصی‌تر مانند آنچه ما در المپیاد خواندیم، دنبال این رشته برود باید با افراد متخصص و اساتید مربوط دانشگاهی مشورت کند.

این علم را چه قدر دوست  دارید؟

همان‌طور که پیش‌تر نیز گفتم من در کنار درس دانشگاهی‌ام نجوم را هم به صورت تفریح و هم به صورت کار ادامه می‌دهم و اجازه نمی‌دهم که از زندگی‌ام جدا شود چون علاقه‌ای دیرینه در من وجود داشت که با افزایش آگاهی‌ام در این رشته و پیدا شدن سوالات بی پاسخ بیشتری مرا بیشتر راغب به جست‌وجو کردن در این رشته کرد، پس خواه ناخواه نجوم بعد جدایی ناپذیری از زندگی من شده است.

در آینده می خواهی چه کار شوی، منجم یا مهندس برق؟

جواب این سوال را واقعاً نمی‌دانم که در آینده چه کاره خواهم شد ولی واقعاً امیدوارم که از کاری که خواهم کرد، خوشم بیاید. رشته‌ی تحصیلی ام نیز مهندسی برق است که دوست دارم در آینده بتوانم این رشته را به علایقم که یکی از آن‌ها نجوم است، نزدیک و مرتبط سازم.

به عنوان یک جوان، چه چیزشهر خوی را بیشتر دوست داری؟

در شهر خوی، منار شمس تبریزی و یاد بود شمس تبریزی را بیشتر دوست دارم. اگر وعده‌های مسئولان در خصوص این اثر تاریخی تحقق پیدا کند بی شک شهر خوی به شهر جهانی تبدیل می‌شود و از این رهگذر روستای علی شیخ و زیبایی های آن نیز بیش از پیش جلوه‌گر خواهد شد.

بالا