معرفی مجموعه آثار باستانی و بناهای تاریخی و قدیمی شهرستان خوی از یک نگاه – بخش اول

بخش اول- آرامگاه شمس تبریزی زيارتگاه عارفان جهان

شمس تبريز (شمس الدين محمد بن على بن ملك داد تبريزى) كه تولدش را در582ق در تبريز نوشته اند. بعد از سفرهاى بسيار در 26 جمادى الاخر 642 ق به قونيه رسيد و با نفس گرم خود، تحولى حيرت آور در مولوى ايجاد كرد. پيش از آن مولوى مثل پدرش فقيه، مدرس و واعظى مورد توجه همگان بود؛ در چهار مدرسه ى قونيه تدريس مى كرد و علماى بزرگ پياده در ركابش مى رفتند. او پس از ديدار با شمس قيل وقال مدرسه را كنار گذاشت و به سماع وشاعرى روى نهاد. گروهى از مريدان قشرى و متعصب كه از اين تغيير احوال ناخرسند بودند، شوريدند و از راه حسد و عناد، آزار شمس را آغاز نهادند. سرانجام شمس در سال 645 ق قونيه را ترك كرد؛ روى به ايران نهاد و در خوى مقيم شد. به روايتى در 672 درگذشت و در همان شهر به خاك سپرده شد. مريدانش آرامگاهى باشكوه بر سر خاكش برافراشتند.

آرامگاه شمس تبریزی در شمال غربی شهرستان خوی واقع در بلوار شمس تبریزی واقع شده که قبلاً بصورت گورستان بزرگ بوده است و آرامگاه شمس تبریزی در آنجا ساخته شده و شاه اسماعیل صفوی به علت علاقه وافری که به عرفان داشت کاخ زمستانی خود را در کنار آرامگاه شمس تبریزی ساخت که این کاخ دارای سه تا منار بوده است. کاخ زمستانی شاه اسماعیل در حملات عثمانی ها از بین رفت و از آن مجموعه کاخ همراه با سه منار و آرامگاه، یک منار باقی ماند و تنها منار باقی مانده با 5 متر ارتفاع و 43 پله از سطح زمین که با شاخ قوچ هاى شكارى تزئين شده وجود دارد و به مناره ى شمس تبريزى معروف است. اين منار در گذشته در بيرون شهر و در ميان باغ هاى سبز و خرم خوى جلوه ى خاصى داشت و رفتن خانواده ها براى ديدار آن در روزهاى تعطيل يكى از تفريح هاى رايج بود. مردم خوى منار شمس تبريز را عزيزترين و ديدنى ترين اثر تاريخى شهر باستانى ديار خود مى شمردند. حكايت هاى شيرين و دلنشينى كه سينه به سينه در دل نسل ها جاى گرفته يادگار ايامى است كه پدرها و پدربزرگ ها دست در دست فرزندان و نوه هاى خود به زيارت تربت شمس تبريز مى رفتند و پس از خواندن فاتحه اى روايت هاى كهن به يادگار مانده از اجداد خود را براى فرزندان شان بازگو مى كردند.

 

 

 

 

 

بالا